Bir konudan çok muzdaribim şu zamanlarda. Entellektüel birikimi güzel olan kimseler bazen öyle yazılar yazıyor ki bir cümlesini anlamak için epeyce bir çaba sarfetmem gerekiyor ve neticede büyük kısmını da anlayamıyorum. Çünkü empati yapmadan, sadece kendi kafalarindakini karmaşık bir sistemle kağıda aktarıyorlar ve kendilerinden başkası da tam olarak anlamıyor hiçbir zaman. Hatta ben inanıyorum ki kendileri de farklı bir haleti ruhiye içindeyken okusalar kendileri dahi anlayamazlar.
Allah Âlîm olan olduğu halde, kitabı Kur'an da her yaş ve zekadan bütün insanların birşeyler anlayabileceği kadar sade ve anlaşılır cümlelerle bize seslenir. Bu tabii ki onun mucizelerinden biridir o bir kutsal kitaptır ancak bize ibret olması için Rabbimiz tarafindan inzal edilmiştir. Bu yüzden bizim de elimizden geldiğince yaratıcının bu sünnetini taklid etmemiz gerekir. Mü'min kimse ya hayır konuşur ya da susar. Ama konuştuğu zaman anlaşılır olmalıdır, insanların vaktini alıyorsak onlar bu vakti birşeyler kazanmış olarak tamamlamalı. Yalnız ve yalnızca edebiyat yapmak için süslü kalabalık yazılar yazmak Müslüman kimseye yakışmaz..
Rabbim bize tıpkı Mü'minun suresinde anlatıldığı gibi malayani işlerden yüz çeviren kimselerden olmayı nasibeylesin. Elinden, dilinden mü'minlerin istifade ettiği kimselerden etsin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder