esinti

Hani bence bazı insanlar vardır, sevilmek için, doğrusunu istersen aşık olunmak için yaratılmış gibilerdir..Ben öyle birini tanıyorum. Ya da çok fazla tanımıyorum.. Ama fark eder etmez onu bu hisse kapıldım.. Aşık olmamamın suçlusu ben miyim o halde? Ben onun sevgisini istiyorum sadece.. Bu beni kutsayacak sanki.. Güzellik tescillenmiş nihayete ermiş yücelere erişmiş olacak..Garip duygular bunlar gündelik hayatta birden dünya kayması gibi geçiveren zihnimin eteklerinden.. Sanki onun gibi konuşmalı ona benzemeliyim diyor bir yanım, ellerimi ona benzer hareket ettirmeli.. Ama o olmaya çalışmak için değil, ona övgü, ona mersiye olsun diye..Bütün dünya onun etrafında dönüyor aslında ve o bundan habersizliğiyle güzelliğini bin misli artırıyor..Yürüyüp geçtiği her yerde bir gizem bir ıtri esans bırakıyor, karşılıklı konuştuğunuzda berrak bir mutluluk geliyor üzerinize.. Sanki adı güllerde durulmuş çiğdemlerden, baharda açan tomurcuklardan, sanki serin sulardan bir katre taşıyor.. Onu sevmek en güzeli sanki..Ama tam olmadan onu nasıl sevmeli.. Sevgimle kirletirmiyim endişesi..Hayır hayır..Ne haddime..Güzeli sevmek sevap olmazsa ne olur ki.. Olsun..Belki beni pirüpak edecektir kim bilir..