aynı yine

Yürüsem, üzülsem, bakınsam
sürüsem kalbimi, yerine taş takınsam
azaltsam düşünmeyi
-durdursam nehirleri, çevirsem
aynı şey-
seni..

Kanım sulasa patikamı
volta atıp gidip gele-aynı yine
izlerim silse baharı
ezsem geçsem umutları
hep aynı, çatlatıp, kan, tohum çanağını
taşlaşmış toprağı
işte filiz
sen.

Silsem yerden gökten
hatıratı söküp her kıyıdan köşeden
kaplasam, arıtsam "sen,yoksun!" la
sahilde, barakada, iskelede
kırda bayırda çayırda
yok ki
doğan her şey-aynı yine
sen..

Korkarım işe yaramayacak
vara bakıp yoku çizmek
olmasa da ne yapayım
ben artık
aynı yine
sen..